به گزارش «
سراج24» حضرت آیت الله عبدالله جوادی آملی امروز در جمع علما و روحانیان حوزه علمیه در مسجد اعظم قم به ادامه تفسیر سوره مبارکه عنکبوت پرداخت و با اشاره به آیه شریفه «مَثَلُ الَّذِینَ اتَّخَذُوا مِن دُونِ اللَّـهِ أَوْلِیَاءَ کَمَثَلِ الْعَنکَبُوتِ اتَّخَذَتْ بَیْتًا وَإِنَّ أَوْهَنَ الْبُیُوتِ لَبَیْتُ الْعَنکَبُوتِ لَوْ کَانُوا یَعْلَمُونَ» گفت: آنهایی که ملحد و انسان محور هستند خیال می کنند انسان خود کفا است و می تواند مشکل خود را حل کند، معبود اینها هوای نفس است «أَفَرَأَیْتَ مَنِ اتَّخَذَ إِلَـهَهُ هَوَاهُ» هر چه به فکر او رسید می گوید همان حق است، این ملحد است و مشرک هم کسی است که به صنم و وثن مراجعه کرد.
هر دو گروه تشخیص اولشان درست است که انسان محتاج است ولی تشخیص دوم غلط است چون از هوی و هوس و صنم و وثن کاری ساخته نیست، نه از انسان کاری ساخته است نه از بت ها، غیر از خدا هر چیز یا هر کس باشد مانند بیت النعکبوت است، خانه ای سست تر از خانه عنکبوت نیست، هیچ کس و هیچ چیزی غیر از خدا سهمی در حفظ انسان ندارد، اگر کسی به غیر خدا تمسک کرد مثل آن است که به خانه عنکبوت رفته است.
وی ادامه داد: سخن از نفی بت پرستی نیست تا کسی بگوید الان بعضی ها بت پرست نیستند، اومانیست و انسان محور و مانند آن هستند، سخن از نفی ولایت است نه نفی الوهیت، فرمود شما مشرک نیستید، اصل عبادت را قبول ندارید، ولی بالاخره به یک جایی تکیه می کنید، آن تکیه گاه شما بیت عنکبوت است، اینهایی که به بیگانه ها پناهنده می شوند و درخواست پناهندگی می کنند همین است، اگر از نظام اسلامی فرار کرد و به جای دیگری رفت و به آن جا پناهنده شد معنایش غیر از این آیه چیز دیگری نیست.
می خواهد آنجا راحت باشد امنیت و زندگیش را آنها تأمین کنند، این به غیر خدا پناه بردن است، معلوم می شود که آیات قرآن حرف روز را می زند.
مفسر برجسته قرآن کریم ابراز داشت: سخن از اولیاء است نه آلهه، مشرکین آلهه را برای ولایت می خواستند و اینها هم به سراغ غرب و شرق می روند تا ولیّ اینها شرق یا غرب باشد، پناهندگی همان است، انسان به خود یا بیگانه پناهنده شود مثل آن است که دست آویزش را به بیت عنکبوت وابسته کند، بت پرستان آلهه را به عنوان مُقرِّب و شفیع و ضارّ و نافع قرار دادند تا ولیّ آنها باشند و به مسأله قیامت معتقد نبودند، اگر می گفتند شفاعت یعنی در دنیا، تقرب در دنیا، مردم حجاز معتقد به معاد نبودند.
این استاد عالی حوزه علمیه قم گفت: اگر فرشته ها که مدبرات امرند مشکل انسان را حل کنند، کسی گله و اعتراض نمی کند اما نسبت به اهل بیت علیهم السلام که معلم مدبرات هستند سخن از گله است، بالاخره مدبرات امر عالَم را به اذن خدا تدبیر می کنند یا نه؟ اسرافیل علیه السلام روح را می آورد و کودک به دنیا می آید و زنده است، عزرائیل علیه السلام روح را می گیرد، شخص می میرد و منتقل می شود، اینها مدبرات امرند که با اسمای الهی کار می کنند و در مکتب انسانِ کامل این مسائل را یاد گرفته اند، «یَا آدَمُ أَنبِئْهُم بِأَسْمَائِهِمْ»، این قضیةٌ فی واقعةٍ نیست، مقام آدمیت و انسانیت است و الیَوم این تاج روی سر حضرت ولی عصر سلام الله علیه است، گله از انجام کار به دست انسان کامل به خاطر این ا ست که خودمانی است، او را می بینیم و در بین ما زندگی می کند لذا توقع نداریم، اینها از آن جهت که صادر اولند معلم ملائکه اند، این همه کارها را ذات اقدس اله در مقام فعل که مقام امکان است دستور می دهد مدبرات انجام می دهند، اما تفویض نه، او همه جا حضور دارد.
